outras teorías sobre a delincuencia

Neste artigo do blog que compartimos cos alumnos de filosofía da ciencia tratarei de facer unha análise, sempre dende o meu punto de vista, das conductas “delictivas”que se dan nos institutos e en especial no noso que é o que nos queda máis á man, o IES de melide, no que neste curso están a ocorrer certos actos de carácter violento, xa sexa contra o mobiliario(na maioría dos casos)como pasou fai uns meses cando varios individuos decidiron entrar nas instalacións en horario non lectivo e prender lume á cadeira do mestre, ou sen ir máis lonxe fai unha semana cando apareceron un bo numero de cristais rotos despois de varias xornadas sen actividades no centro, no caso de agresións entre alumnos coido que non existen máis que pequenas pelexas que se dan desde sempre por pequenos roces dos que non se debe facer un mundo e nos que non se hai que intervir a menos que sexa un caso especial e deixar que se arranxe entre os implicados.




Moitos científicos queren buscar explicacións a estes incidentes investigando a xenética dos alumnos que protagonizan estes ou mesmo intentan xustificar os actos alegando certos transtornos da personalidade dos rapaces.O descrito anteriormente pode ser certo e está demostrado pero existen outras causas que están máis ao alcance da xente de a pé como a que propoño eu.
Sempre desde o que teño vivido na miña persoa, o problema na maioría dos casos é “sinxelo”so hai que mirar a situación na que se encontran, tanto familiarmente como cos seus compañeiros e amigos, ver como foi a súa infancia, se contaban co cariño dos seus pais, se sufriron maltrato tanto psicolóxico como físico por parte de compañeiros, o que os levaría a actuar de forma agresiva contra a sociedade nos anos seguintes da súa vida porque consideran que é o correcto.

Outra das “miñas” teorías acerca destes casos está relacionada coa debilidade emocional e coa facilidade de deixarse influenciar por outras persoas o que os levaa a actuar desta forma tan desacertada. Nesta conduta aparece a figura do “lider”que capta unha serie de rapaces que estaban dalgunha forma “marxinados” polo resto do alumnado e que se unen nun grupo que fará este tipo de actividades.

Como conclusión penso que o que se debería facer con estes individuos é evitar que se cheguen a estas situacións e non erradicalas cando xa están en proceso, tratar os temas de forma persoal en cada caso porque non é posible usar unha teoría conxunta, únicamente se poderían ter unha serie de pautas comúns e a partir aplicar unha terapia individual coñecendo a vida persoal dos implicados.

Esta é a miña visión sobre este tipo de conductas que se centran nos pequenos delitos ou actos vandálicos

ÉTNIA E MIGRACIÓN


Este artigo que será publicado no noso blog, tratará temas relacionados coa raza,etnia e migración. Farei unha breve intodución pero a continuación centrareime no noso pobo, Terra de Melide, onde intentarei analizar os diferentes aspectos que poidan estar relacionados cos termos anteriores.


As desigualdades e os conflictos orixinados por cuestión da cor da pelo ou diferencias étnicas e culturais van cobrando cada vez máis relevancia. Ainda que actualmente o termo de raza non se utiliza podemos definilo como un conxunto de individuos que comparten certos rasgos herdados que os membros da sociedade consideran socialmente significativos ou relevantes.

Por outro lado unha etnia fórmana persoas que comparten unha herdanza cultural. Estes membros teñen antepasados comúns, falan a mesma lingua e teñen a mesma relixión. As minorías raciais tamén son moi comúns hoxe en día, estas son grupos de persoas que teñen os mesmos rasgos físicos ou que comparten unha cultura. As “minorías” son ailladas socialmente polas “maiorías.”


Pero eu neste blog non quero facer un artigo frío e sociolóxico senón un artigo cercano no que todo o mundo poida coñecer este tipo de situacións, as que estamos tan acostumados a velas dende un punto de vista externo.

Por exemplo falemos do noso entorno máis cercano: do IES e dos centros adscritos.
No IES de Melide temos 21 alumnos escolarizados que non teñen nacionalidade española (Arxentina 1, Brasil 2, Colombia 3, Marrocos 1, República Dominicana 1, Suíza 13).
No Colexio Nº 1 teñen en total 10 alumnos escolarizados (EEUU 1, Marrocos 3, Rumanía 2, Colombia 1, Brasil 1, China 1, Arxentina 1).
No Colexio Pastor Barral so teñen 3 alumnos escolarizados, procedentes todos da República Dominicana.


Baixo o meu punto de vista creo que a chegada de persoas cunha cultura e costumes moi diferentes a nosa é un aspecto positivo para as persoas, neste caso nenos, que comparten diariamente actividades e mesmo pensamentos, intercambiando desta maneira os diferentes puntos de vista de cómo ven o mundo. Dende unha apreciación externa aparentemente non hai problemas ainda que fora da escolarización pódese dar o caso contrario.

Sexo e xénero
O xénero é na actualidade, unha categoría de análisis aceptada nos ámbitos das ciencias sociais e como tal foi sometida a discusións, que permitiron observar un gran descoñecemento sobre o tema. Tradicionalmente, os conceptos de xénero e sexo foron empleados como sinónimos. Sen embargo, esta visión é errónea:


Sexo
Categoría biolóxica, dada pola natureza.
Condición inmutable que define a una persona como home ou muller.
Define roles específicos en la reducción de la especie.
Asóciase á distinción macho/femia.
Categoría válida para todas as especies.

Xénero
Categoría cultural,socialmente construida.
Condición modificable, según os patróns culturais imperantes no entorno social.
Define o rol social atribuido a homes e mulleres.
Asóciase á distinción femenino/masculino.
Categoría válida só nun entorno cultural humano.

Normalmente, pensamos que “convertirse” nun home, ou nunca muller, é un proceso sinxelo do desenrolo natural. Os sociólogos e os antropólogos demostraron, sen embargo que isto non é así. O antropólogo norteamericano Gilbert Herd, por ejemplo, estudiou unha serie de sociedades de Nova Guinea e observou que nunca delas, Sambia; se separa os nenos de 7 a 10 anos das súas nais e trasládanse a un lugar especial fora da aldea.Alí introducenos en prácticas de felación homosexuais que durante anos realizan diariamente. Os adultos desta culturas ensinas ós xovenes que o semen é absolutamente vital; que no seu consumo diario está a base da masculinidade biolóxica; e que a súa propia masculinidade depende destas prácticas.Se lles enseña tamén a evitar ás mulleres, pois éstas están vistas como un elemento contaminante.Ó cegar a idade adulta , os mozos retornan á aldea onde se emparellan con mulleres e cesan as prácticas homosexuais.

A partir destas observacións Hered chegou a conclusión de que “o homoerotismo marca o camiño á masculinidade na sociedade de Sambia”.Trataríase non obstante dunha homosexualidade ritual.Para a cultura sambia é absolutamente esencial que os homes practiquen estas felacións para conseguir a súa masculinidade, e enúltima instancia, a súa heterosexualidade.

No proceso de socialización de xénero priman as teorías sobre o aprendizaxe social que afirman que as diferencias no comportamento de xénero se aprenden, do mismo modo que o resto dos aprendizajes, a través dun sistema que premias, reforza ou castiga determinados comportamentos. Dende o primeiro día o bebé neno é premiado cando se comporta como o que se espera socialmente dunha nena.De acordo con esta teoría o neno acaba comportándose como un mozo polo siguiente mecanismo; o neno pensa: “quero ser premiado. Premiánme por facer cousas de mozo, polo tanto quero ser mozo”.

Por outro lado tamén estás as teorías cognitivas que sinalan que as doferencias de xénero surxen por un proceso de categorización polo que os nenos e as nenas se situan a sí mesmos na categoría “masculina” e “feminina” e ordenan as súas experiencias de acordo con isto e por último as teorías psicodinámicas .

O travestismo
O travestido non é a persona que en entroido se viste de home ou de muller, é algo máis profundo que se sente como unha necesidade e que proporciona satisfacción sexual ou emocional. Se non pode vestirse de vez en cando con roupas do sexo oposto o travestidoo sentiráse moi desgraciado porque lle falta algo moi importante na súa vida.
Pero este tipo de conductas, as veces, supoñen un rechazo social que é moi difícil de asumir sobretodo por personas moi xóvenes, e pode convertirse na preocupación dominante da vida, tanto o cómo facelo, como o cómo mantelo en secreto.Por isto, dende moi pronto un travestido non confía a ninguén os seus desexos e busca momentos furtivos e solitarios para poder practicar a súa afición, sentindose despois sucio ou triste, e lo que é peor coa sensación dunha inmensa soidade.

O transexualismo
O Transexualismo é un problema pouco frecuente na poboación. A persona transexual é aquela cuxo cerebro se formou con os caracteres propios dun xénero e os órganos reproductores con os caracteres correspondentes ó otro. Polo tanto, a transexualidade é imperceptible á hora do nacemento e non saldrá á luz ata que o propio individuo empece a manifestar de forma inconsciente a súa personalidad, que, como é lóxico, de forma natural será a propia do sexo contrario a que se espera.
Unha de cada 30.000 persoas nacidas con xenitales masculinos e unha de cada 100.000 persoas nacidas con xenitales femeninos, son transexuais.

LEXISLACION

De entre toda lexislación fixamonos nos aspectos que máis me interesaban para este tema de bioetica

3. Cando, segundo a lei, unha persoa maior de idade non teña capacidade, por mor dunha disfunción mental, unha enfermidade ou un motivo similar, ou sexa menor de idade, para expresar o seu consentimento para unha intervención, esta non poderá efectuarse sen a autorización do seu representante, unha autoridade ou unha persoa ou institución designada pola lei. -A persoa que sufra un trastorno mental grave só poderá ser sometida, sen o seu consentimento, a unha intervención que teña por obxecto tratar devandito trastorno, cando a ausencia dese tratamento leve o risco de ser gravemente prexudicial para a súa saúde e a reserva das condicións de protección previstas pola lei, que comprendan os procedementos de supervisión e control, así como os de recurso. Artigo 12. Probas xenéticas predictivas. Só poderán facerse probas predictivas de enfermidades xenéticas ou que permitan identificar ao suxeito como portador dun xen responsable dunha enfermidade, ou detectar unha predisposición ou unha susceptibilidad xenética a unha enfermidade, con fins médicos ou de investigación médica Artigo 13. Intervencións sobre o xenoma humano. Unicamente poderá efectuarse unha intervención que teña por obxecto modificar o xenoma humano por razóns preventivas, diagnósticas ou terapéuticas e só cando non teña por finalidade a introdución dunha modificación no xenoma da descendencia. Artigo 14. Non selección de sexo. Non se admitirá a utilización de técnicas de asistencia médica á procreación para elixir o sexo da persoa que vai nacer, salvo nos casos en que sexa preciso para evitar unha enfermidade hereditaria grave vinculada ao sexo.

-Penalízase a manipulación de xenes humanos de maneira que se altere o tipo constitucional vital.
Autorízanse tamén as actuacións sobre embrións vivos viables ou fetos en desenvolvemento se son de carácter diagnóstico, terapéutico, ou "de conformidade coas disposicións vixentes".
A infracción do establecido nas leis, coa pena de prisión de 6 meses a 6 anos e inhabilitación profesional de 7 meses a 10 anos.
Artigo 18. Experimentación con embrións in vitro. - Acéptase a experimentación en embrións in vitro viables con fins diagnósticos, terapéuticos ou preventivos e con outros fins en embrións non viables e se se demostra que a experimentación non pode realizarse en modelo animal.
Regra xeral. 1. A extracción de órganos ou de tecidos para transplantes só poderá efectuarse dun doante vivo en interese terapéutico do receptor e cando non se dispoña do órgano ou do tecido apropiados dunha persoa falecida nin dun método terapéutico alternativo de eficacia comparable.

Penalízase a doazón, utilización ou destrución de embrións e fetos humanos, ou das súas células, tecidos ou órganos fóra dos supostos autorizados pola lei, coa pena de prisión de 1 a 3 anos e inhabilitación profesional de 1 a 4 anos.
Como vedes a legislación e axeitada pero deixa ocos que nos fan reflexionar moito, por que desgraciadamente hai de todo no mundo.

O tráfico de órganos foi moi intenso entre 1992 e 1998. Conta un taxista que transportou a dúas mulleres cunha bolsa que «sangraba». Dentro había un «fígado humano». Tras o secuestro dun neno en 1994, achouse o seu cadáver sen fígado. En 1998, outro menor apareceu morto sen os riles. Tamén saben que un talibán comprou un ril en Afganistán por 160 dólares e revendeuno en Paquistán por 5.000. Segundo Rawa, os órganos son adquiridos por paquistanís e árabes ricos. «En Afganistán», explica Rafit, «10.000 rupias (180 dólares) son unha fortuna que permite a supervivencia dunha familia, por iso algúns venden aos seus fillos».

BIOÉTICA

A bioética é a rama da ética que aspira a prover os principios orientadores da conduta humana no campo biomédico. Etimolóxicamente provén do grego bios e ethos: "ética da vida", a ética aplicada á vida humana e non humana (animais, natureza). Nun sentido máis amplo, con todo, a Bioética non se limita ao ámbito médico, senón que inclúe todos os problemas morais que teñen que ver coa vida en xeral, estendendo deste xeito o seu campo a cuestións relacionadas co medio ambiente e ao trato debido aos animais. Definición e dominio. A bioética abarca as cuestións éticas acerca da vida que xorden nas relacións entre bioloxía, medicamento, política, dereito, filosofía, sociología, antropoloxía, teoloxía... Existe un desacordo achega do dominio apropiado para a aplicación da ética en temas biolóxicos. Algúns bioéticos tenden a reducir o ámbito da ética á moralidade en tratamentos médicos ou na innovación tecnolóxica. Outros, con todo, opinan que a ética debe incluír a moralidade de todas as accións que poidan axudar ou danar organismos capaces de sentir medo e dor. O criterio ético fundamental que regula esta ciencia é o respecto ao ser humano, aos seus dereitos inalienables, ao seu ben verdadeiro e integral: a dignidade da persoa. Pola íntima relación que existe entre a bioética e a antropoloxía, a visión que desta se teña condiciona e fundamenta a solución ética de cada intervención técnica sobre o ser humano. A bioética é con frecuencia material de discusión política, resultando en crus enfrontamentos entre aqueles que defenden o progreso tecnolóxico en forma incondicionada e aqueles que consideran que a tecnoloxía non é un fin en si, senón que debe estar ao servizo da persoa humana.
Imos falar agora do aborto e da súa situación en España é en outros países de Europa.

¿Cal é a situación actual en España sobre ó aborto?
En España o aborto foi un delito castigado polo Código Penal sen excepcións ata 1985 en que unha reforma do Código coñecida como ley do aborto estableceu uns supostos en que se a vida da nai está en perigo ou o feto pode nacer con discapacidad ou con deformacións o aborto poderíase realizar nese caso.

¿Significa isto que o aborto xa non é delito en España?Non. O aborto en España é un delito regulado polo Código Penal no Capítulo III artigos 411 a 17 bis ambos inclusive. Neses preceptos establécense unha s penas para quen aborte como se establecen no caso dunha violación, un roubo ou un asainato.
En este caso surde un debate sobre si as menores embarazadas poden abortar no caso de non encontrarse psicoloxicamente en condicións para ter un fillo. En España o aborto de unha menor é delito mentras que neutros países como Inglaterra o aborto de menores está permitido e é mesmamente o propio goberno quen os promove e quen insiste en non comunicar ós pais estes abortos secretos. Esto mismo tamén é legal en Francia donde o 30 de novembro do ano 2000 legalizouse o aborto dos menores sin o permiso dos pais. Nos países subdesenvolvidos o aborto inseguro é unha das causas de morte mais altas xa que a falta de medios e de personal preparado para realizar este tipo de intervencións provoca o falecemento das mulleres nas operacions. Podemos concluir dicindo que por moito que digan que o aborto e ilegal e amenacen con penas de cárcere a xente que ten capacidade económica ten a posibilidade de abortar sin ser castigado pola lei.